in the PONS Dictionary
scha̱de [ˈʃaːdə] ADJ inv
1. schade (bedauerlich):
2. schade (zu gut):
scha̱den [ˈʃaːdən] VB intr
1. schaden (Schaden zufügen):
2. schaden inf (verkehrt sein):
Scha̱den <‑s, Schäden> N m
1. Schaden:
2. Schaden (Beschädigung):
3. Schaden (Beeinträchtigung):
4. Schaden (Nachteil, Verlust):
| ich | schade | |
|---|---|---|
| du | schadest | |
| er/sie/es | schadet | |
| wir | schaden | |
| ihr | schadet | |
| sie | schaden |
| ich | schadete | |
|---|---|---|
| du | schadetest | |
| er/sie/es | schadete | |
| wir | schadeten | |
| ihr | schadetet | |
| sie | schadeten |
| ich | habe | geschadet | |
|---|---|---|---|
| du | hast | geschadet | |
| er/sie/es | hat | geschadet | |
| wir | haben | geschadet | |
| ihr | habt | geschadet | |
| sie | haben | geschadet |
| ich | hatte | geschadet | |
|---|---|---|---|
| du | hattest | geschadet | |
| er/sie/es | hatte | geschadet | |
| wir | hatten | geschadet | |
| ihr | hattet | geschadet | |
| sie | hatten | geschadet |