in the PONS Dictionary
I. gefallen1 [gəˈfalən] VB
gefallen pp von fallen, gefallen
II. gefallen1 [gəˈfalən] ADJ (gestorben)
- gefallen
-
fallen <fällt, fiel, gefallen> [ˈfalən] VB intr +sein
1. fallen (hinabfallen, sich stürzen):
2. fallen (sinken):
3. fallen (sich richten, treffen):
4. fallen (erfasst werden):
5. fallen (Licht):
6. fallen:
7. fallen (verlauten):
8. fallen (sich ereignen):
Gefallen1 <-s, kein Pl> N nt (Freude)
- Gefallen
- zadovoljstvo nt