in the PONS Dictionary
fallen <fällt, fiel, gefallen> [ˈfalən] VB intr +sein
1. fallen (hinabfallen, sich stürzen):
2. fallen (sinken):
3. fallen (sich richten, treffen):
4. fallen (erfasst werden):
5. fallen (Licht):
- fallen
-
6. fallen:
- fallen (Entscheidung)
-
- fallen (Urteil)
-
7. fallen (verlauten):
8. fallen (sich ereignen):
fällen [ˈfɛlən] VB trans
Fall2 <-(e)s, Fälle> [fal, pl: ˈfɛlə] N m
1. Fall (Umstand):
- bäuchlings fallen
-
| ich | falle | |
|---|---|---|
| du | fällst | |
| er/sie/es | fällt | |
| wir | fallen | |
| ihr | fallt | |
| sie | fallen |
| ich | fiel | |
|---|---|---|
| du | fielst | |
| er/sie/es | fiel | |
| wir | fielen | |
| ihr | fielt | |
| sie | fielen |
| ich | bin | gefallen | |
|---|---|---|---|
| du | bist | gefallen | |
| er/sie/es | ist | gefallen | |
| wir | sind | gefallen | |
| ihr | seid | gefallen | |
| sie | sind | gefallen |
| ich | war | gefallen | |
|---|---|---|---|
| du | warst | gefallen | |
| er/sie/es | war | gefallen | |
| wir | waren | gefallen | |
| ihr | wart | gefallen | |
| sie | waren | gefallen |