in the PONS Dictionary
I. la̱u̱t [laʊt] ADJ
1. laut (weithin hörbar):
II. la̱u̱t [laʊt] ADV (weithin hörbar)
III. la̱u̱t [laʊt] PREP +gen o dat
- laut
-
la̱u̱ten [ˈlaʊtən] VB intr
1. lauten (einen bestimmten Wortlaut haben):
I. lä̱u̱ten [ˈlɔɪtən] VB intr
2. läuten SGer, A:
II. lä̱u̱ten [ˈlɔɪtən] VB trans
| ich | laute | |
|---|---|---|
| du | lautest | |
| er/sie/es | lautet | |
| wir | lauten | |
| ihr | lautet | |
| sie | lauten |
| ich | lautete | |
|---|---|---|
| du | lautetest | |
| er/sie/es | lautete | |
| wir | lauteten | |
| ihr | lautetet | |
| sie | lauteten |
| ich | habe | gelautet | |
|---|---|---|---|
| du | hast | gelautet | |
| er/sie/es | hat | gelautet | |
| wir | haben | gelautet | |
| ihr | habt | gelautet | |
| sie | haben | gelautet |
| ich | hatte | gelautet | |
|---|---|---|---|
| du | hattest | gelautet | |
| er/sie/es | hatte | gelautet | |
| wir | hatten | gelautet | |
| ihr | hattet | gelautet | |
| sie | hatten | gelautet |