in the PONS Dictionary
offen|bleibenOLD
offenbleiben irr VB intr +sein → bleiben 2.
bleiben <bleibt, blieb, geblieben> [ˈblaɪbən] VB intr +sein
1. bleiben (nicht weggehen):
2. bleiben:
| ich | bleibe | offen | |
|---|---|---|---|
| du | bleibst | offen | |
| er/sie/es | bleibt | offen | |
| wir | bleiben | offen | |
| ihr | bleibt | offen | |
| sie | bleiben | offen |
| ich | blieb | offen | |
|---|---|---|---|
| du | bliebst | offen | |
| er/sie/es | blieb | offen | |
| wir | blieben | offen | |
| ihr | bliebt | offen | |
| sie | blieben | offen |
| ich | bin | offengeblieben | |
|---|---|---|---|
| du | bist | offengeblieben | |
| er/sie/es | ist | offengeblieben | |
| wir | sind | offengeblieben | |
| ihr | seid | offengeblieben | |
| sie | sind | offengeblieben |
| ich | war | offengeblieben | |
|---|---|---|---|
| du | warst | offengeblieben | |
| er/sie/es | war | offengeblieben | |
| wir | waren | offengeblieben | |
| ihr | wart | offengeblieben | |
| sie | waren | offengeblieben |
No example sentences available
Try using a different entry.