in the PONS Dictionary
faillir [fajiʀ] VB intr
1. faillir (manquer):
2. faillir (manquer à):
3. faillir seulement infin old (pécher):
I. falloir [falwaʀ] VB intr impers
1. falloir (besoin):
2. falloir (devoir):
3. falloir (être probablement):
4. falloir (se produire fatalement):
5. falloir (faire absolument):
Phrases:
II. falloir [falwaʀ] VB refl impers (manquer)
| je | faillis | |
|---|---|---|
| tu | faillis | |
| il/elle/on | faillit | |
| nous | faillissons | |
| vous | faillissez | |
| ils/elles | faillissent |
| je | faillissais / faillais | |
|---|---|---|
| tu | faillissais / faillais | |
| il/elle/on | faillissait / faillait | |
| nous | faillissions / faillions | |
| vous | faillissiez / failliez | |
| ils/elles | faillissaient / faillaient |
| je | faillis | |
|---|---|---|
| tu | faillis | |
| il/elle/on | faillit | |
| nous | faillîmes | |
| vous | faillîtes | |
| ils/elles | faillirent |
| je | faillirai / faudrai | |
|---|---|---|
| tu | failliras / faudras | |
| il/elle/on | faillira / faudra | |
| nous | faillirons / faudrons | |
| vous | faillirez / faudrez | |
| ils/elles | failliront / faudront |