How would you like to use PONS.com?

Already a PONS subscriber?
Log in here.

PONS with ads

Go to PONS.com as usual with ad tracking and advertisements.

You can find details of tracking in Information about data protection and under Privacy settings.

PONS Pur

without advertising by third parties

without ad tracking

Subscribe now

If you already have a user account for PONS.com, then you can subscribe to PONS Pur here.

Legal noticeData protectionPrivacy settings

in the PONS Dictionary

I. we̱i̱ch [vaɪç] ADJ

1. weich (nicht hart):

weich Stoff, Boden, Droge
miękki
weiches Ei
jajko nt na miękko
weiches Ei (elastisch) Bett
wygodny

2. weich (zart):

weich Fleisch
delikatny
weich Gemüse
rozgotowany
weiche Gesichtszüge
delikatne rysy fpl twarzy
weicher Tourismus
spokojna [lub cicha] turystyka f
die Lampe verstrahlt ein weiches Licht
lampa f emituje łagodne światło
weich gespült fig, iron sl
zmęczony

3. weich fig (leicht zu bewegen):

weich Person, Charakter
ustępliwy
weich Person, Charakter
miękki fig
ein weiches Herz haben
mieć miękkie serce
jdn weich kochen [o. klopfen] [o. kriegen] inf
zmiękczyć kogoś inf
weich werden inf
mięknąć [perf z‑ ]inf

4. weich FIN:

weich Währung
słaby

II. we̱i̱ch [vaɪç] ADV (nicht hart)

weich gekocht (Ei)
ugotowany na miękko
sich weich anfühlen
być miękkim w dotyku
weich landen
mieć miękkie lądowanie
Wäsche weich spülen
prać w płynie do tkanin

we̱i̱chen <weicht, wich, gewichen> [ˈvaɪçən] VB intr +sein

1. weichen (weggehen):

zur Seite weichen
odchodzić [perf odejść] na bok
sie wich nicht von der Stelle
[ani na krok] nie ruszyła się z miejsca
jdm nicht von der Seite weichen
nie odstępować kogoś ani na krok

2. weichen (nachgeben):

jdm/einer Sache weichen
poddawać [perf poddać] się komuś/czemuś
jdm/einer Sache weichen
ustępować [perf ustąpić] komuś/czemuś [lub przed kimś/czymś]
der Gewalt weichen
ustępować [perf ustąpić] wobec siły
dem Feind weichen
ustępować [perf ustąpić] przed wrogiem [lub przed siłą wroga]
dem Neubau weichen fig
ustępować [perf ustąpić] miejsca nowym budynkom [lub budynkom]

3. weichen form:

weichen (allmählich nachlassen) (Spannung)
ustępować [perf ustąpić]
Präsens
ichweiche
duweichst
er/sie/esweicht
wirweichen
ihrweicht
sieweichen
Präteritum
ichwich
duwichst
er/sie/eswich
wirwichen
ihrwicht
siewichen
Perfekt
ichbingewichen
dubistgewichen
er/sie/esistgewichen
wirsindgewichen
ihrseidgewichen
siesindgewichen
Plusquamperfekt
ichwargewichen
duwarstgewichen
er/sie/eswargewichen
wirwarengewichen
ihrwartgewichen
siewarengewichen
See further verb tables