in the PONS Dictionary
I. brach [braːx] VB
brach 3. imp von brechen
I. brechen <bricht, brach, gebrochen> [ˈbrɛçən] VB intr
II. brechen <bricht, brach, gebrochen> [ˈbrɛçən] VB trans
1. brechen (durchbrechen):
3. brechen:
5. brechen form (Blume):
I. brechen <bricht, brach, gebrochen> [ˈbrɛçən] VB intr
II. brechen <bricht, brach, gebrochen> [ˈbrɛçən] VB trans
1. brechen (durchbrechen):
3. brechen:
5. brechen form (Blume):
- ein Begeisterungssturm brach los
-