in the PONS Dictionary
illī ADV
→ ille
ille, illa, illud DEM PRON Gen Sg illīus, poet meist illius; Dat Sg illī
2. (zeitl.)
3. oft nachgest.
5. (b. Zurückverweisung auf einen schon genannten Begriff)
9. (Adverbialformen)
tulī
perf v. fero
ferō <ferre, tulī, lātum>
1.
2.
3.
4. (Abstr.)
5. übtr
6. (mündl. od. schriftl.)
7.
8.
9.
10.
12. (als Beute)
13.
14.
15.
16.
18.
19.
20.
21.
-
- bewegen, in Bewegung setzen [ gressūs per urbem einherschreiten; oculos, ora lenken, wenden; manus ad colla o. caelo ausstrecken ]
22.
23. u. mediopass.
24. pass.
25. (Gesetze, Anträge)
26. (seine Stimme)
27. (Richter)
29. (m. abstr. Subj.)
iūs1 <iūris> nt
1.
2.
-
- Rechtsanschauungen, Rechtsnormen, Recht [ gentium Völkerrecht; civile bürgerliches Recht o. Privatrecht; publicum Staatsrecht; hominum o. humanum Naturrecht; cognationis ]
3.
4. meton.
5.
6.
7.
8.
10.
I. iūrō <iūrāre> (ius¹) VERB intr
1.
2. poet
a.
b.
II. iūrō <iūrāre> (ius¹) VERB trans
2.
3. poet
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | iūs | iūrēs |
| Genitive | iūris | iūrum |
| Dative | iūrī | iūribus |
| Accusative | iūrem | iūrēs |
| Ablative | iūre | iūribus |
| Case | Singular |
|---|---|
| Nominative | Iuba |
| Genitive | Iubae |
| Dative | Iubae |
| Accusative | Iubam |
| Ablative | Iubā |
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | iuba | iubae |
| Genitive | iubae | iubārum |
| Dative | iubae | iubīs |
| Accusative | iubam | iubās |
| Ablative | iubā | iubīs |
| iūrō |
|---|
| iūrās |
| iūrat |
| iūrāmus |
| iūrātis |
| iūrant |
| iūrem |
|---|
| iūrēs |
| iūret |
| iūrēmus |
| iūrētis |
| iūrent |
| iūrābam |
|---|
| iūrābās |
| iūrābat |
| iūrābāmus |
| iūrābātis |
| iūrābant |
| iūrārem |
|---|
| iūrārēs |
| iūrāret |
| iūrārēmus |
| iūrārētis |
| iūrārent |